Autoetnografie retrospektywne, czyli dekolonialny Nowy Uniwersytet
Artykuł prezentuje retrospektywną autoetnografię jako metodologię dekolonialnego spojrzenia na neoliberalne warunki w szkołach wyższych. Autoetnografia jest rozumiana jako przestrzeń spotkania tego, co osobiste z tym co polityczne, historyczne i kulturalne. Ma na celu zakwestionowanie codziennych st...
Сохранить в:
| Опубликовано в: : | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Главные авторы: | , , , |
| Формат: | Article ou chapitre numérique |
| Язык: | Polonais |
| Опубликовано: |
Teksty Drugie
2024
|
| Предметы: | |
| Online-ссылка: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Итог: | Artykuł prezentuje retrospektywną autoetnografię jako metodologię dekolonialnego spojrzenia na neoliberalne warunki w szkołach wyższych. Autoetnografia jest rozumiana jako przestrzeń spotkania tego, co osobiste z tym co polityczne, historyczne i kulturalne. Ma na celu zakwestionowanie codziennych struktur władzy. Autorzy piszą o pragnieniu utopijnej przyszłości, tworząc obraz Nowego Uniwersytetu. Jako osoby, które doświadczyły dorastania w post-kolonii i w kolonializmie, zaczynają od opisu negatywnych doświadczeń – marginalizacji, inwigilacji, kontroli i dyscypliny. Następnie starając się wyobrazić sobie Nowy Uniwersytet charakteryzujący się radykalną nadzieją, postulują dekolonizację uniwersytetu. Według autorów, celem artykułu jest zachęta do dekolonialnej interwencji; radykalnego marzenia o stworzeniu Nowego Uniwersytetu. |
|---|