Rechtstreeks getuigen en getuigen aan de hand van sporen
In dit artikel gaan we in op de pijnlijke herinneringen zoals die worden uitgewerkt in getuigenissen en fictie. Wat is het verschil tussen beide, wanneer ze een weergave willen zijn van een traumatisch geheugen? We spitsen ons toe op teksten over de Jodenvervolgingen in Parijs tijdens de bezetting....
Αποθηκεύτηκε σε:
| Τόπος έκδοσης: | URI:https://journals.openedition.org/temoigner, |
|---|---|
| Κύριος συγγραφέας: | |
| Μορφή: | Article ou chapitre numérique |
| Γλώσσα: | Hollandais |
| Έκδοση: |
Témoigner. Entre histoire et mémoire
2022
|
| Διαθέσιμο Online: | Accès Université d'Orléans et IFPM Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Περίληψη: | In dit artikel gaan we in op de pijnlijke herinneringen zoals die worden uitgewerkt in getuigenissen en fictie. Wat is het verschil tussen beide, wanneer ze een weergave willen zijn van een traumatisch geheugen? We spitsen ons toe op teksten over de Jodenvervolgingen in Parijs tijdens de bezetting. In haar autobiografie Rue Ordener rue Labat pende filosofe Sarah Kofman in de jaren negentig haar herinneringen neer aan de bezetting en onderduik. Patrick Modiano schreef met Dora Bruder dan weer een fictieverhaal, een soort van ‘tweedehands herinnering’ waarbij hij in de voetsporen treedt van een Joods meisje dat door Parijs dwaalt tijdens de razzia’s, en het uiteindelijk niet overleeft. Tot slot bespreken we het dagboek van Hélène Berr, dat dateert van het moment van de feiten, tussen 1942 en 1944. Welk effect heeft het tijdverschil tussen de gebeurtenissen en de schriftuur? In hoeverre wordt in de documenten een ‘toekomstverlangen’ uitgedrukt en een historische herinnering overgeleverd? |
|---|