„Wszystkich przesłuchano, tylko nas nie”. Tłumacz ustny jako świadek
Tłumacze biorą aktywy udział w wydarzeniach historycznych, które bez nich nie mogłyby przynieść oczekiwanych rezultatów. A jednak, zgodnie z prototypowym modelem mediacji językowej, według którego tłumacz to przezroczysty kanał przekazu znaczeń, ich obecność, mimo swej wagi, jest pomijana i wymazywa...
Shranjeno v:
| izdano v: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Glavni avtor: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Jezik: | Polonais |
| Izdano: |
Teksty Drugie
2019
|
| Teme: | |
| Online dostop: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Izvleček: | Tłumacze biorą aktywy udział w wydarzeniach historycznych, które bez nich nie mogłyby przynieść oczekiwanych rezultatów. A jednak, zgodnie z prototypowym modelem mediacji językowej, według którego tłumacz to przezroczysty kanał przekazu znaczeń, ich obecność, mimo swej wagi, jest pomijana i wymazywana, zwłaszcza w przypadku tłumaczy słowa żywego. Współtworząc historię, są pozbawieni miejsca w niej, jak również możliwości świadczenia o niej. W artykule, posługując się narzędziami badań nad tłumaczem (Translator Studies), wykorzystuję dwa przykłady pracy tłumaczy: dla Komisji Prawy i Pojednania w RPA oraz misji Wspólnoty Europejskiej w Chorwacji w 1991, by zapytać o istotę roli tłumaczy ustnych i wartość ich (niewysłuchanych) świadectw. |
|---|