Dzika natura Mirona Białoszewskiego
Twórczość Mirona Białoszewskiego z drugiej połowy lat 70. XX wieku, po przeprowadzce pisarza do bloku przy ul. Lizbońskiej, przepełniona jest nazwami kwiatów, drzew, chwastów, krzaków, a przede wszystkim opisami praktyk związanych z roślinami: zrywania „zielsk” na dzikich łąkach i komponowania z nic...
Zapisane w:
| Wydane w: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| 1. autor: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Język: | Polonais |
| Wydane: |
Teksty Drugie
2019
|
| Hasła przedmiotowe: | |
| Dostęp online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Streszczenie: | Twórczość Mirona Białoszewskiego z drugiej połowy lat 70. XX wieku, po przeprowadzce pisarza do bloku przy ul. Lizbońskiej, przepełniona jest nazwami kwiatów, drzew, chwastów, krzaków, a przede wszystkim opisami praktyk związanych z roślinami: zrywania „zielsk” na dzikich łąkach i komponowania z nich spektakularnych bukietów w mieszkaniu, spontanicznych wyjazdów pod miasto po kwiaty, kupowania ich u ulicznych kwiaciarek. W artykule podjęto próbę analizy i interpretacji bogactwa roślin w późnej twórczości poety, zarówno w kontekście innych jego utworów, jak i jego biografii oraz topobiografii, a także charakterystyki przestrzeni miejskiej tamtego okresu, ze wskazaniem na zbieżność tego projektu estetycznego ze współczesną teorią nowych ekosystemów. |
|---|