Rośliny w pędzie. Darwina myślenie o granicy roślina – zwierzę
W artykule zostaje przeanalizowana konceptualizacja granicy zwierzę – roślina w dziełach botanicznych Karola Darwina. Dwa wątki wydają się szczególnie istotne ze względu na problemy podejmowane w zakresie namysłu posthumanistycznego oraz critical plant studies: wyraźnie formułowana przez przyrodnika...
Enregistré dans:
| 發表在: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| 主要作者: | |
| 格式: | Article ou chapitre numérique |
| 語言: | Polonais |
| 出版: |
Teksty Drugie
2019
|
| 主題: | |
| 在線閱讀: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| 總結: | W artykule zostaje przeanalizowana konceptualizacja granicy zwierzę – roślina w dziełach botanicznych Karola Darwina. Dwa wątki wydają się szczególnie istotne ze względu na problemy podejmowane w zakresie namysłu posthumanistycznego oraz critical plant studies: wyraźnie formułowana przez przyrodnika chęć wykazania u roślin zachowań zwierzęcych oraz ukazywanie skomplikowanych sieci powiązań między światem roślinnym i zwierzęcym. Jednocześnie narracja Darwinowska wskazuje na status człowieka w świecie natury oraz ograniczenia perspektywy antropocentrycznej. Od Arystotelesa roślina postrzegana jest jako najniższa możliwa forma życia – niezdolna do ruchu, po prostu „trwająca”. Darwin przez swoje ustalenia podważa tę tradycję – każe zastanowić się nad istotą i kryteriami ustalonych podziałów i przemyśleć związki między rozmaitymi formami życia. To pozwala na lekturę jego pism przez posthumanistyczny namysł nad rozmaitymi konfiguracjami tego, co ludzkie i nie-ludzkie. |
|---|