Przedmioty ekozagłady. Spekulatywna teoria hiperobiektów Timothy’ego Mortona i jej (możliwe) ślady w literaturze
W pierwszej części artykułu jest omówiona koncepcja hiperobiektów przedstawiona przez Timothy’ego Mortona w jego książce z 2013 roku. Charakteryzuje ona nowego typu przedmioty, znamionujące nie tylko kryzys ekologiczny spowodowany bezpośrednio przez człowieka, ale i groźne zjawiska środowiskowe i po...
Salvato in:
| Pubblicato in: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autore principale: | |
| Natura: | Article ou chapitre numérique |
| Lingua: | Polonais |
| Pubblicazione: |
Teksty Drugie
2019
|
| Soggetti: | |
| Accesso online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Riassunto: | W pierwszej części artykułu jest omówiona koncepcja hiperobiektów przedstawiona przez Timothy’ego Mortona w jego książce z 2013 roku. Charakteryzuje ona nowego typu przedmioty, znamionujące nie tylko kryzys ekologiczny spowodowany bezpośrednio przez człowieka, ale i groźne zjawiska środowiskowe i pogodowe, które wymykają się poznaniu. Teoria hiperobiektów dotyczy nowych założeń dyskutowanych ostatnio w obszarze studiów ekokrytycznych, które pozwalają wyróżnić odrębny ich nurt – ekokrytykę „wieku asymetrii” (określenie Mortona). W drugiej zaś części autorka odwołuje się do koncepcji hiperobiektów jako możliwych narracji w literaturze katastrofy atomowej – ekozagłady (M. Haushofer, Ch. Wolf, S. Akesijewicz). |
|---|