Rasa jako medium
W.J.T. Mitchell w książce Seeing Through Race (2012) proponuje nowe spojrzenie na kategorię rasy, usytuowane w obszarze badań nad kulturą wizualną i ikonologii. Uznając rasę zarówno za iluzję, jak i rzeczywistość, Mitchell formułuje koncepcję rasy jako medium, zapisanego w spojrzeniu zespołu filtrów...
Salvato in:
| Pubblicato in: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autore principale: | |
| Natura: | Article ou chapitre numérique |
| Lingua: | Polonais |
| Pubblicazione: |
Teksty Drugie
2018
|
| Soggetti: | |
| Accesso online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Riassunto: | W.J.T. Mitchell w książce Seeing Through Race (2012) proponuje nowe spojrzenie na kategorię rasy, usytuowane w obszarze badań nad kulturą wizualną i ikonologii. Uznając rasę zarówno za iluzję, jak i rzeczywistość, Mitchell formułuje koncepcję rasy jako medium, zapisanego w spojrzeniu zespołu filtrów poznawczych zapośredniczających widzenie. Propozycję Mitchella należy odczytywać w kontekście dyskusji o użyteczności samej kategorii rasy. Mimo odrzucenia jej przez nauki przyrodnicze i wielu lat krytycznej refleksji w humanistyce, rasa pozostaje zasadniczym pryzmatem postrzegania rzeczywistości społecznej, a rasizm nie przestał istnieć. Jako wytwór rasizmu, rasa w propozycji Mitchella może służyć jako okno na trudno uchwytną, zawiłą dynamikę tej ideologii. |
|---|