Cztery lekcje wstydu
Artykuł przedstawia cztery koncepcje wstydu funkcjonujące na gruncie europejskiej refleksji filozoficznej: klasycznych teorii Platona i Arystotelesa oraz nowoczesnych ujęć afektu dokonywanych z perspektyw fenomenologii (M. Scheler) i semiotyki (J. Łotman). Uobecnione w definicjach filozofów odmienne...
Enregistré dans:
| Dans: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Auteur principal: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Langue: | Polonais |
| Publié: |
Teksty Drugie
2019
|
| Sujets: | |
| Accès en ligne: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Résumé: | Artykuł przedstawia cztery koncepcje wstydu funkcjonujące na gruncie europejskiej refleksji filozoficznej: klasycznych teorii Platona i Arystotelesa oraz nowoczesnych ujęć afektu dokonywanych z perspektyw fenomenologii (M. Scheler) i semiotyki (J. Łotman). Uobecnione w definicjach filozofów odmienne dominanty uchwytywanego zjawiska: metafizyczna (Platon), społeczna (Arystoteles), antropologiczna (Scheler) i kulturotwórcza (Łotman) wydobywają z fenomenu, którym jest wstyd, inne aspekty jego anatomii, wiążąc go z odmiennymi wartościami, rozstrzygającymi o jego ocenie i niejednokrotnie rozbieżnych rolach. |
|---|