Autoproletaryzacja w prozie Polaków migrujących do Niemiec, Irlandii i Wielkiej Brytanii w XXI wieku
Artykuł poddaje analizie prozę migracyjną polskich pisarzy z Niemiec, Irlandii i Wielkiej Brytanii, przyglądając się obrazom pracy nisko płatnej nie tylko w tekstach fikcyjnych, ale także w notkach biograficznych o autorach tekstów z okładek książek i antologii. Osadzenie analizy mechanizmów społecz...
Enregistré dans:
| 發表在: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| 主要作者: | |
| 格式: | Article ou chapitre numérique |
| 語言: | Polonais |
| 出版: |
Teksty Drugie
2019
|
| 主題: | |
| 在線閱讀: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| 總結: | Artykuł poddaje analizie prozę migracyjną polskich pisarzy z Niemiec, Irlandii i Wielkiej Brytanii, przyglądając się obrazom pracy nisko płatnej nie tylko w tekstach fikcyjnych, ale także w notkach biograficznych o autorach tekstów z okładek książek i antologii. Osadzenie analizy mechanizmów społecznej samodegradacji w literaturze emigracyjnej w kontekście badań socjologicznych nad „sprzeczną mobilnością społeczną” wskazuje na istnienie równie wyrazistych sprzeczności w przypadku wielu osób pracujących na emigracji. Przyjęte tu podejście metodologiczne czerpie z teorii postkolonialnych, szczególnie tych zajmujących się przypadkami paradoksalnego anektowania tożsamości. Artykuł skupia się na aspekcie apotropeicznym „autoproletaryzacji” – pisarz „proletaryzujący” bohatera lub siebie chce zyskać paradoksalne uznanie jako artysta. |
|---|