Ojczyzna i obczyzna: Irlandia, Polska i Inni
Mówiąc o migracjach do Irlandii z czasów “celtyckiego tygrysa”, można rozróżnić dwa etapy. Na początku w latach 1996–2002 migranci odczuwali prawdziwą dumę z rodzimej kultury, w której się wychowali, a jednocześnie wykazywali żywe zainteresowanie irlandzką tradycją. Później jednak, od roku 2002 aż d...
Enregistré dans:
| Udgivet i: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Hovedforfatter: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Sprog: | Polonais |
| Udgivet: |
Teksty Drugie
2019
|
| Fag: | |
| Online adgang: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Summary: | Mówiąc o migracjach do Irlandii z czasów “celtyckiego tygrysa”, można rozróżnić dwa etapy. Na początku w latach 1996–2002 migranci odczuwali prawdziwą dumę z rodzimej kultury, w której się wychowali, a jednocześnie wykazywali żywe zainteresowanie irlandzką tradycją. Później jednak, od roku 2002 aż do kryzysu w 2008, nastąpił okres często opisywany jako „bling”, który charakteryzował przepych: nastawienie na materializm oraz brak zainteresowania kulturą i kulturową wymianą. Co za tym idzie, wbrew oczekiwaniom zapoczątkowanym przez nowe fuzje, nie rozwinęła się na szerszą skalę irlandzka literatura inspirowana spotkaniami z „innym”. Niewątpliwie jest to zadziwiające, biorąc pod uwagę, że tak wiele pozycji z kanonu literatury irlandzkiej zrodziło się z otwartości na „obcego/innego” – poczynając od Swifta i Edgeworth po Joyce’a i McGaherna. Mimo to nadal tli się nadzieja, że przybyszom uda się przekształcić irlandzkie mity i doświadczenia – być może nastąpi to poprzez wzbogacenie ich kulturowych narracji o elementy irlandzkiej rzeczywistości – i że fuzja różnych tradycji dyskursywnych doprowadzi do powstania nowej literatury i kultury. |
|---|