Ponikanie w mroku. Negatywności i przegrane Mili Elin
Autorka skupia się na poetycko-biograficznych strategiach ponikania Mili Elin – stawaniu się cieniem, przyzwyczajaniu się do mrocznej scenerii codzienności wraz z jej alienującymi uczuciami i mikrogestach opartych na zacieraniu po sobie śladów. Pisze o jej niejasnym statusie, niepasującym do awangar...
Gardado en:
| Publicado en: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autor Principal: | |
| Formato: | Article ou chapitre numérique |
| Idioma: | Polonais |
| Publicado: |
Teksty Drugie
2025
|
| Sujets: | |
| Acceso en liña: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Résumé: | Autorka skupia się na poetycko-biograficznych strategiach ponikania Mili Elin – stawaniu się cieniem, przyzwyczajaniu się do mrocznej scenerii codzienności wraz z jej alienującymi uczuciami i mikrogestach opartych na zacieraniu po sobie śladów. Pisze o jej niejasnym statusie, niepasującym do awangardy krakowskiej korespondencyjno-lirycznym archiwum smutku i bezsiły oraz wspomina o potencjale przegrywania – z historią i własną samotnością. Zastanawia się, czy w gąszczu cyrkulujących negatywności jest szansa na zawiązanie się intymnej wspólnoty. Pod koniec pracy stawia pytanie: czy autogettoizacja to własna strategia odgradzania się, niechęć bycia w ciągłej, przytłaczającej zależności od innych? |
|---|