Obrazowanie znaczącego. Janion i Lacan o fantazmatach
Artykuł stanowi próbę interpretacji Projektu krytyki fantazmatycznej Marii Janion (1991) w podejściu ściśle psychoanalitycznym. Punktem odniesienia jest tytułowa kategoria fantazmatu, którą autorka wywodzi z teorii J. Lacana, a nie, jak zamierzała Janion, z koncepcji Freuda. To zniekształcenie inicj...
Guardat en:
| Publicat a: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Idioma: | Polonais |
| Publicat: |
Teksty Drugie
2024
|
| Matèries: | |
| Accés en línia: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Sumari: | Artykuł stanowi próbę interpretacji Projektu krytyki fantazmatycznej Marii Janion (1991) w podejściu ściśle psychoanalitycznym. Punktem odniesienia jest tytułowa kategoria fantazmatu, którą autorka wywodzi z teorii J. Lacana, a nie, jak zamierzała Janion, z koncepcji Freuda. To zniekształcenie inicjalnego kontekstu pozwala na nowo przemyśleć funkcjonowanie fantazmatu i umożliwia zmianę przyjętej strategii myślowej, gdyż prowadzi do odblokowania zahamowań w sferze wyobraźni podmiotu. W poszukiwaniu wzorców dla subiektywnych postaw przyjętych w ramach światopoglądu antropologicznego pomocne staje się sięganie do wyobrażeń, które, zgodnie z założeniami psychoanalizy lacanowskiej, wiążą (artykułują) realne i symboliczne. W interpretacji autorki książka M. Janion to potwierdza. |
|---|