Literatura, hormony i homeodynamika społeczna (Frédéric Beigbeder, Michel Houellebecq)
Artykuł podejmuje próbę zdefiniowania „hormonów społecznych” jako czynników wprawiających w ruch interakcje między jednostkami i grupami, uwikłanych we wspólnotowe uzgodnienia, a zarazem sprzężonych z hormonami sensu stricto, których wydzielanie stymulują lub hamują. Rozwinięcie tej gry pojęciowej o...
Guardado en:
| Publicado en: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Article ou chapitre numérique |
| Lenguaje: | Polonais |
| Publicado: |
Teksty Drugie
2024
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Sumario: | Artykuł podejmuje próbę zdefiniowania „hormonów społecznych” jako czynników wprawiających w ruch interakcje między jednostkami i grupami, uwikłanych we wspólnotowe uzgodnienia, a zarazem sprzężonych z hormonami sensu stricto, których wydzielanie stymulują lub hamują. Rozwinięcie tej gry pojęciowej odbywa się na pograniczu nauk przyrodniczych i społecznych, natomiast terenem jej aplikacji pozostaje współczesna proza francuska – zwłaszcza powieści Frédérica Beigbedera oraz Michela Houellebecqa. Literatura aktywnie uczestniczy w społecznej homeodynamice, nie tylko przypisując sobie kompetencje diagnostyczne, ale prezentując się jako praktyka ćwiczeniowa czy kuracja. |
|---|