Usłyszeć Innego. Głos zdeponowany w tekście w warunkach kultury akuzmatycznej
Celem artykułu jest próba zrozumienia, jak doświadczenie akuzmatyczne literatury dokonuje rewizji i poszerza pojęcie głosu zdeponowanego w poezji. Autorka analizuje dotychczasowe interpretacje głosu oraz głosu poetyckiego w perspektywie teorii akuzmatycznych, które redefiniują zachodnie ujęcia spraw...
שמור ב:
| הוצא לאור ב: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| מחבר ראשי: | |
| פורמט: | Article ou chapitre numérique |
| שפה: | Polonais |
| יצא לאור: |
Teksty Drugie
2024
|
| נושאים: | |
| גישה מקוונת: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| סיכום: | Celem artykułu jest próba zrozumienia, jak doświadczenie akuzmatyczne literatury dokonuje rewizji i poszerza pojęcie głosu zdeponowanego w poezji. Autorka analizuje dotychczasowe interpretacje głosu oraz głosu poetyckiego w perspektywie teorii akuzmatycznych, które redefiniują zachodnie ujęcia sprawczości głosu jako metafory posiadania władzy oraz określonej tożsamości (sprowadzającej głos do pełnienia funkcji reprezentacyjnych). W oparciu o podjętą refleksję formułuje ona tezę, że doświadczenie sprawczości głosu zdeponowanego w poezji może przypominać doświadczenie głosu akuzmatycznego, umożliwiające doświadczenie obecności Innego, a nie tylko jego reprezentację. Według autorki tego rodzaju oddziaływanie głosu w wierszu daje się uchwycić dzięki kategorii „nadmiaru”, stanowiącej wyraz przeciwstawiania się strukturalnej logice języka. Odwołując się do przykładów z najnowszej polskiej poezji zaangażowanej, rozpatruje ona kategorię nadmiaru w trzech możliwych konfiguracjach. |
|---|