Kondensacje. Poezja jako stan świata
W artykule podjęto próbę systemowego spojrzenia na poezję Wisławy Szymborskiej z perspektywy postlirycznego wiersza traktowanego jako teoriopoznawczy obiekt. Podstawowym punktem odniesienia jest praktyka poetycka, zmierzająca od zasady korelacji do reguł realistycznej ontologii i wirtualności. Pytan...
Wedi'i Gadw mewn:
| Cyhoeddwyd yn: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Prif Awdur: | |
| Fformat: | Article ou chapitre numérique |
| Iaith: | Polonais |
| Cyhoeddwyd: |
Teksty Drugie
2024
|
| Pynciau: | |
| Mynediad Ar-lein: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Crynodeb: | W artykule podjęto próbę systemowego spojrzenia na poezję Wisławy Szymborskiej z perspektywy postlirycznego wiersza traktowanego jako teoriopoznawczy obiekt. Podstawowym punktem odniesienia jest praktyka poetycka, zmierzająca od zasady korelacji do reguł realistycznej ontologii i wirtualności. Pytania, jakie stawia Szymborska, nie podlegają rachunkowi egzystencjalnemu, lecz analizie możliwości i konieczności naturalnych, oraz tego, dlaczego, w jaki sposób i do jakiego stopnia można pomyśleć świat, a dalej: wiersz-świat. |
|---|