Święto prawie niezakłócone. O prawicowej próbie unieważnienia Nagrody Nobla
Artykuł dotyczy prawicowych quasi-krytycznoliterackich komentarzy na temat Wisławy Szymborskiej tuż po przyznaniu jej literackiej nagrody Nobla (1997). Wpisana w prawicowe artykuły koncepcja krytycznoliteracka opierała się na trzech założeniach: 1) dzieło literackie należy rozpatrywać w ścisłym powi...
Đã lưu trong:
| Xuất bản năm: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Tác giả chính: | |
| Định dạng: | Article ou chapitre numérique |
| Ngôn ngữ: | Polonais |
| Được phát hành: |
Teksty Drugie
2024
|
| Những chủ đề: | |
| Truy cập trực tuyến: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Tóm tắt: | Artykuł dotyczy prawicowych quasi-krytycznoliterackich komentarzy na temat Wisławy Szymborskiej tuż po przyznaniu jej literackiej nagrody Nobla (1997). Wpisana w prawicowe artykuły koncepcja krytycznoliteracka opierała się na trzech założeniach: 1) dzieło literackie należy rozpatrywać w ścisłym powiązaniu z biografią twórcy; 2) ocena estetyki dzieła literackiego musi być powiązana z jego wymową etyczną; 3) etyczne obowiązki literatury określić można wyłącznie w odniesieniu do potrzeb wspólnoty narodowej. Ze względu na dominantę etyczną prawicowa krytyka literacka to jedna z kilku odmian krytyki zaangażowanej (obok feminizmu i krytyki homotekstualnej), jakie wyłoniły się w polskim życiu literackim w połowie lat 90. XX wieku. Na tym tle prawicową krytykę literacką cechowało lekceważenie metodologii, co wynikało z upodrzędnienia kwestii literackich względem tworzenia narodowej wspólnoty. Taką rolę miał też odegrać atak na Szymborską. Siłę ataku osłabiła liberalna strategia włączania „hejtu” w celebrację sukcesu Poetki. |
|---|