Korpus tekstowy jako narzędzie literaturoznawcze
Artykuł omawia metodologię tworzenia korpusów, czyli zbiorów tekstów, pozwalających zastosować metody ilościowe i na ich podstawie wyciągnąć wnioski na temat szerszej populacji, której próbę ów korpus stanowi. W szczególności omawiane tu korpusy stanowią obraz dyskursu danego okresu i mogą znaleźć z...
שמור ב:
| הוצא לאור ב: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Auteurs principaux: | , , |
| פורמט: | Article ou chapitre numérique |
| שפה: | Polonais |
| יצא לאור: |
Teksty Drugie
2024
|
| נושאים: | |
| גישה מקוונת: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| סיכום: | Artykuł omawia metodologię tworzenia korpusów, czyli zbiorów tekstów, pozwalających zastosować metody ilościowe i na ich podstawie wyciągnąć wnioski na temat szerszej populacji, której próbę ów korpus stanowi. W szczególności omawiane tu korpusy stanowią obraz dyskursu danego okresu i mogą znaleźć zastosowanie w analizach diachronicznych czy badaniu procesu historycznoliterackiego. Cyfrowe literaturoznawstwo potrzebuje korpusów, by wykorzystać wypracowane już metody i poszerzyć nasze rozumienie takich procesów jak ewolucja gatunków, pojęć czy stylów. Nasze rozważania rozpoczynamy od ogólnego omówienia korpusów jako zbiorów danych badawczych w różnych dyscyplinach. Następnie skupiamy się na literaturoznawstwie, przyglądając się swoistym protokorpusom, czyli antologiom, które zdawały się pełnić podobną funkcję, choć w innym kontekście metodologicznym. Te rozpoznania prowadzą nas do przeglądu i analizy wybranych korpusów w badaniach literackich. W konkluzjach prezentujemy główne wyzwania związane z pracami nad Korpusem Dyskursu Literaturoznawczego (KDL). |
|---|