Opowieści hołodomorowe jako (re)medium (post)pamięci. Wokół Wieku czerwonych mrówek Tani Pjankowej
Celem niniejszego artykuły jest analiza najnowszej powieści ukraińskiej pisarki Tani Pjankowej Wiek czerwonych mrówek, skupionej na opisie doświadczenia ofiar Wielkiego głodu w Ukrainie lat 1932-1933. W pierwszej części tekstu autorka zwraca uwagę, że powieści hołodomorowe są medium pamięci oraz rem...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Τόπος έκδοσης: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Κύριος συγγραφέας: | |
| Μορφή: | Article ou chapitre numérique |
| Γλώσσα: | Polonais |
| Έκδοση: |
Teksty Drugie
2024
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Περίληψη: | Celem niniejszego artykuły jest analiza najnowszej powieści ukraińskiej pisarki Tani Pjankowej Wiek czerwonych mrówek, skupionej na opisie doświadczenia ofiar Wielkiego głodu w Ukrainie lat 1932-1933. W pierwszej części tekstu autorka zwraca uwagę, że powieści hołodomorowe są medium pamięci oraz remedium postpamięci, gdyż aktualizując problematykę nieuświadomionej traumy, ułatwiają jej przepracowanie. Stanowią również fundament anty-historii, bowiem ukazują ludobójczy charakter Hołodomoru, o którym przez kilka dekad milczał cały świat. W kolejnych fragmentach podejmuje refleksje na temat antropologii ciała głodującego oraz dokonuje analizy tych fragmentów powieści Pjankowej, które eksponują korporalno-afektywny wymiar egzystencji ofiar głodu. |
|---|