Rozstrzeliwane miasteczka i palone wioski. Opowieść wspomnieniowa wsi poleskiej, czyli o folkloryzacji pamięci drugiej wojny światowej
Kolektywna opowieść wspomnieniowa o wojnie i Zagładzie, zarejestrowana na białoruskim i ukraińskim Polesiu, przedstawia z perspektywy emicznej mało znany wariant reprezentacji drugiej wojny światowej: wariant wernakularny, autonomiczny, niezależny od (post)sowieckiego dyskursu (nie)pamięci. W planie...
Sábháilte in:
| Foilsithe in: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Príomhchruthaitheoir: | |
| Formáid: | Article ou chapitre numérique |
| Teanga: | Polonais |
| Foilsithe / Cruthaithe: |
Teksty Drugie
2024
|
| Ábhair: | |
| Rochtain ar líne: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Achoimre: | Kolektywna opowieść wspomnieniowa o wojnie i Zagładzie, zarejestrowana na białoruskim i ukraińskim Polesiu, przedstawia z perspektywy emicznej mało znany wariant reprezentacji drugiej wojny światowej: wariant wernakularny, autonomiczny, niezależny od (post)sowieckiego dyskursu (nie)pamięci. W planie metodologicznym jest to przyczynek do dyskusji nad punktami stycznymi folklorystyki, oral history i memory studies. Charakterystyczną cechą tej opowieści jest jej paralelizm: relacje o masowych mordach na Żydach i chłopach mają wspólną strukturę i ramę konceptualno-aksjologiczną. Analiza podobieństw i różnic między wariantami opowieści, przeprowadzona metodą Władimira Proppa, ukazuje przynależność Żydów i chłopów do wspólnej kategorii ludzi niewinnych, przeciwstawionej „nieludziom” – Niemcom i ich pomocnikom pochodzącym z grupy „swoich”. |
|---|