Formy przetrwania
Autorka pisze o aspektach przetrwania: bezsilności, wycofaniu, zaangażowaniu, aktywizacji, zależności i manewrowaniu między tymi stanami. Proponuje pojęcie kontrpasywności jako umiejętności przeciwdziałania własnej pasywności, zarządzania niezgodą, mobilizowania rezerw, przechodzenia od obrony, prze...
Guardat en:
| Publicat a: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Idioma: | Polonais |
| Publicat: |
Teksty Drugie
2024
|
| Matèries: | |
| Accés en línia: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Sumari: | Autorka pisze o aspektach przetrwania: bezsilności, wycofaniu, zaangażowaniu, aktywizacji, zależności i manewrowaniu między tymi stanami. Proponuje pojęcie kontrpasywności jako umiejętności przeciwdziałania własnej pasywności, zarządzania niezgodą, mobilizowania rezerw, przechodzenia od obrony, przez unik, walkę, ucieczkę. Odróżnia akty przeżycia, czyli próby zachowania czynności życiowych, i przetrwania jako zachowania świadomości siebie, funkcji poznawczych i zdolności oporu. Pisze o dominującym w kulturze XX i XXI w. modelu myślenia o ocalonych jako zwycięzcach losu. Określa go mianem modelu jaszczurki, czyli przetrwania „mimo wszystko”, który skupia się na akcie ratowania esencji tożsamości, a wszelkie straty, które ponosi jednostka, przedstawione są jako nieunikniony koszt, coś, co trzeba było odciąć, bo uniemożliwiałoby ocalenie. Ciągłość jest tu podstawowym wyznacznikiem sukcesu przetrwania, które rozpatrywane jest w kontekście awansu i emancypacji. Autorka proponuje analizę innego modelu przetrwania: bez happy endu, bez nadziei, gdy nie ma mowy o powrocie do wspólnoty. Chodzi więc o to, co zostało odcięte w podziale, o resztki, odpady przetrwania, ich polityczny i wywrotowy potencjał. |
|---|