Legitymizowana odwaga, krytyczny praktyk i zawodowy outsider
Autorka, stosując metodę autoetnografii krytycznej i analitycznej (Leon Anderson) oraz zakładając powinności humanisty wobec świata społecznego, analizuje swoją praktykę akademicką. Odrzucona zostaje alternatywa nauki obiektywnej i nauki zaangażowanej. Autorka zwraca uwagę na formę protekcjonalizmu...
שמור ב:
| הוצא לאור ב: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| מחבר ראשי: | |
| פורמט: | Article ou chapitre numérique |
| שפה: | Polonais |
| יצא לאור: |
Teksty Drugie
2024
|
| נושאים: | |
| גישה מקוונת: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| סיכום: | Autorka, stosując metodę autoetnografii krytycznej i analitycznej (Leon Anderson) oraz zakładając powinności humanisty wobec świata społecznego, analizuje swoją praktykę akademicką. Odrzucona zostaje alternatywa nauki obiektywnej i nauki zaangażowanej. Autorka zwraca uwagę na formę protekcjonalizmu wynikającego z postawy badacza wrażliwego. Opublikowanie książki było istotnym momentem w procesie kształtowania własnej postawy badawczej i testowania w terenie zaangażowania społecznego, wyłaniania się postawy „legitymizowanej odwagi”. Inspiracją do śledzenia ścieżki rozwoju akademickiego jest koncepcja Marcusa Miessena, krytycznego (niezależnego) praktyka. Analizując swoją rolę jako akademiczki/badaczki/praktyczki, autorka odrzuca rola eksperta. Myśląc o niej krytycznie (za Alfredem Schützem), weryfikuje postawę krytycznego zawodowego outsidera. |
|---|