Twórczość literacka w pejzażu medialnym. O społecznym życiu literatury
Artykuł stanowi propozycję „słabej” socjologii literatury i przypomina o zapomnianej dziś szkole literaturoznawczej, której pytania badawcze pozostają aktualne i mogą pomóc lepiej zrozumieć najnowszą literaturę, funkcjonującą w silnych związkach z mediami, rynkiem i społeczeństwem. Konsekwencją tych...
Enregistré dans:
| Dans: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Auteur principal: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Langue: | Polonais |
| Publié: |
Teksty Drugie
2019
|
| Sujets: | |
| Accès en ligne: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Résumé: | Artykuł stanowi propozycję „słabej” socjologii literatury i przypomina o zapomnianej dziś szkole literaturoznawczej, której pytania badawcze pozostają aktualne i mogą pomóc lepiej zrozumieć najnowszą literaturę, funkcjonującą w silnych związkach z mediami, rynkiem i społeczeństwem. Konsekwencją tych związków jest rozwój nowych form aktywności pisarzy i coraz szerszy zakres praktyk odbiorczych, wobec których literaturoznawstwo często pozostaje bezradne. Autor zarysowuje metodologię, w której literatura rozpatrywana jest jako część pejzażu medialnego i kultury cyrkulacji, gdzie w dynamicznej sieci związków splatają się losy użytkowników, producentów i przedmiotów kultury. Do zadań proponowanej socjologii literatury należałoby odtwarzanie społecznego życia literatury i marek (brand) autorskich, które nie działają jak statyczne teksty czy przedmioty, lecz jak formy organiczne i refleksyjne, samoorganizujące się i ożywiające swoje własne środowiska. |
|---|