O rzece, która wylewa. Literatura i nowa pamięć o powodzi
W artykule przedstawiono przykładowy przegląd literatury nadodrzańskiej, głównie powojennej z kilkoma wyjątkami z uwagi na poruszaną tematykę powodzi. Literatura związana sylwetkami takich autorów jak Hans Niekrawietz, Horst Bienek, Olga Tokarczuk, Tomasz Różycki czy Janusz Rudnicki stała się przycz...
Guardado en:
| Publicado en: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autor principal: | |
| Formato: | Article ou chapitre numérique |
| Lenguaje: | Polonais |
| Publicado: |
Teksty Drugie
2019
|
| Materias: | |
| Acceso en línea: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Sumario: | W artykule przedstawiono przykładowy przegląd literatury nadodrzańskiej, głównie powojennej z kilkoma wyjątkami z uwagi na poruszaną tematykę powodzi. Literatura związana sylwetkami takich autorów jak Hans Niekrawietz, Horst Bienek, Olga Tokarczuk, Tomasz Różycki czy Janusz Rudnicki stała się przyczynkiem do prześledzenia sposobów opisywania radzenia sobie z wylewami Odry pod kątem ich pamięciologicznej roli dla rozumienia bezsilności i adaptacji wobec tego zagrożenia. Określone praktyki zachowań wobec niebezpieczeństwa powodzi, jak i w czasie rozlewu, zgodnie z doświadczeniem zaznajomienia się z rzeką i obcowania z jej żywiołową naturą, wymagają współpracy, a nawet ustępowania jej miejsca, co dobitnie podkreśla akwacentryczny nurt ekokrytyki. |
|---|