Sobąprzepisywanie. Między wydaniami. Wiedeńskiej apokalipsy i Podróży do granic sztuki Ewy Kuryluk
Artykuł proponuje nowy termin badawczy: sobąprzepisywanie, utworzony w nawiązaniu do pojęcia Michela Foucaulta, ujawniający narcystyczny i transgresywny aspekt kultury siebie. Staje się on narzędziem do analizy osobowościowej pracy autora nad sobą oraz stylotwórczej pracy nad tekstem. W rozprawie pr...
Enregistré dans:
| Udgivet i: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Hovedforfatter: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Sprog: | Polonais |
| Udgivet: |
Teksty Drugie
2023
|
| Fag: | |
| Online adgang: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Summary: | Artykuł proponuje nowy termin badawczy: sobąprzepisywanie, utworzony w nawiązaniu do pojęcia Michela Foucaulta, ujawniający narcystyczny i transgresywny aspekt kultury siebie. Staje się on narzędziem do analizy osobowościowej pracy autora nad sobą oraz stylotwórczej pracy nad tekstem. W rozprawie przeanalizowano przemiany stylu pisarskiego Ewy Kuryluk w latach 1970-2005. Badania obejmują porównanie dwóch wydań dwóch książek naukowych tj. Wiedeńskiej apokalipsy (1974; 1999) oraz Podróży do granic sztuki (1982; 2005), które zostały poddane przez autorkę poważnej autokorekcie obejmującej wykreślenie nadmiaru treści. Sobąprzepisywanie Kuryluk uwidacznia, jakie piętno na jej stylu odcisnęło doświadczenie emigracji, adaptacje językowe i kulturowe, zdobycie wiedzy na temat żydowskiej tożsamości matki oraz przejście z maszyny do pisania na komputer. Rozprawa proponuje także nowe podejście do badań nad idiostylem akademików oparte na analizie wariantów tekstów naukowych. |
|---|