Autorefleksyjność współczesnych nauk humanistycznych i co powinno z tego wynikać
W artykule zajmuję się rolą i przyczynami funkcjonującego współcześnie terminu refleksja humanistyczna. Skupiam się na jego zaletach, wskazując zwłaszcza na aspekt autokrytyczny, Jednocześnie szukając przyczyn obecnej sytuacji nauk humanistycznych zwracam uwagę na te zjawiska, które w owej refleksyj...
Enregistré dans:
| Udgivet i: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Hovedforfatter: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Sprog: | Polonais |
| Udgivet: |
Teksty Drugie
2019
|
| Fag: | |
| Online adgang: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Summary: | W artykule zajmuję się rolą i przyczynami funkcjonującego współcześnie terminu refleksja humanistyczna. Skupiam się na jego zaletach, wskazując zwłaszcza na aspekt autokrytyczny, Jednocześnie szukając przyczyn obecnej sytuacji nauk humanistycznych zwracam uwagę na te zjawiska, które w owej refleksyjności w sposób – jak dotąd – niewystarczający były brane pod uwagę Punkt dojścia stanowi problematyczna więź między przedmiotami badań a „przydatnością” „użytecznością” i „powinnością” nauk humanistycznych. |
|---|