Żydzi i zagłada w polskich kulturach pamięci: między antagonizmem i agonem
Opierając się na ponownej lekturze wywiadów przeprowadzonych 25 lat temu z nieżydowskimi Polakami na temat ich żydowskich sąsiadów i ich zagłady, autor stara się zrewidować istniejące podejścia do tego rodzaju wspomnień. Artykuł prezentuje pamięć jako wytwór teraźniejszych konstelacji interesów pami...
Sábháilte in:
| Foilsithe in: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Príomhchruthaitheoir: | |
| Formáid: | Article ou chapitre numérique |
| Teanga: | Polonais |
| Foilsithe / Cruthaithe: |
Teksty Drugie
2019
|
| Ábhair: | |
| Rochtain ar líne: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Achoimre: | Opierając się na ponownej lekturze wywiadów przeprowadzonych 25 lat temu z nieżydowskimi Polakami na temat ich żydowskich sąsiadów i ich zagłady, autor stara się zrewidować istniejące podejścia do tego rodzaju wspomnień. Artykuł prezentuje pamięć jako wytwór teraźniejszych konstelacji interesów pamiętającego podmiotu, wpleciony w egzystencjalne wysiłki na rzecz budowania bezpieczeństwa mnemonicznego, stanowiącego fundament procesów odtwarzania tożsamości zbiorowej. Te ostatnie były szczególnie istotne w kontekście niepewności związanej z transformacją lat 1990-tych, którą artykuł ujmuje w kategoriach traumy strukturalnej, kształtującej wspomnienia o traumach historycznych. Takie usytuowanie wspomnień o Żydach sprawia, że wprawdzie zostali oni w Polsce upamiętnieni w sferze publicznej, to nie są pamiętani w strukturach pamięci komunikacyjnej. |
|---|