Współ-pamięć, pamięć „negatywna” i dylematy przekładu w „wycinkach” z Shoah Claude’a Lanzmanna
Głowacka rozważa 30-letnią historią polskich sporów o Shoah Lanzmanna w kontekście niedawno udostępnionych wycinków z filmu. Autorka zastanawia się nad rolą sekwencji tłumaczeniowych w filmie i w wycinkach, a szczególnie nad wypowiedziami w języku polskim i ich przekładem na język francuski i angiel...
Zapisane w:
| Wydane w: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| 1. autor: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Język: | Polonais |
| Wydane: |
Teksty Drugie
2019
|
| Hasła przedmiotowe: | |
| Dostęp online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Streszczenie: | Głowacka rozważa 30-letnią historią polskich sporów o Shoah Lanzmanna w kontekście niedawno udostępnionych wycinków z filmu. Autorka zastanawia się nad rolą sekwencji tłumaczeniowych w filmie i w wycinkach, a szczególnie nad wypowiedziami w języku polskim i ich przekładem na język francuski i angielski. Autorka proponuje potraktować wypowiedzi polskich świadków, określonych przez Lanzmanna mianem „świadków fałszywych”, jako wiarygodny zapis, odsłaniający skomplikowane pokłady i zasupłania polskiej pamięci o Zagładzie. Pamięć ta zostaje jednak wywłaszczona przez reżysera, dla którego język polski jest językiem podrzędnym, w porównaniu z innymi językami pojawiającymi się w filmie. Autorka wskazuje też na sceny w wycinkach, w których pamięć polskich świadków zbiega się momentami z pamięcią Szymona Srebrnika, ocalałego z obozu w Chełmnie. Na tej podstawie, proponuje ona wprowadzenie pojęcia „współ-pamięci”, czyli modalności pamięci, która stanowić może cenną alternatywę wobec dominującego paradygmatu konfliktu pamięci. |
|---|