Wymyślanie poezji od nowa. Awangardowy dyskurs poetycki w Chinach końca XX wieku
Artykuł jest próbą rekonstrukcji założeń teoretycznych i programowych najwcześniejszych nurtów współczesnej chińskiej poezji awangardowej, której początki datuje się na przełom lat 70. i 80. XX wieku. Szczegółowej analizie poddano dwie poetyki sformułowane, zaproponowane przez Zhou Lunyou i Haizi. S...
Zapisane w:
| Wydane w: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| 1. autor: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Język: | Polonais |
| Wydane: |
Teksty Drugie
2021
|
| Hasła przedmiotowe: | |
| Dostęp online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Streszczenie: | Artykuł jest próbą rekonstrukcji założeń teoretycznych i programowych najwcześniejszych nurtów współczesnej chińskiej poezji awangardowej, której początki datuje się na przełom lat 70. i 80. XX wieku. Szczegółowej analizie poddano dwie poetyki sformułowane, zaproponowane przez Zhou Lunyou i Haizi. Stanowiły one we wczesnych latach 90. główne punkty odniesienia dla trendów dominujących po dziś dzień na chińskiej scenie poetyckiej, odpowiednio: „poezji (z/dla) ludu” ( minjian shige) i „poezji intelektualistów” ( zhishifenzi shige), które zostały pokrótce scharakteryzowane w ostatniej części eseju. W toku refleksji autorka poświęca szczególną uwagę istotnej, acz niejednoznacznej roli, jaką w kształtowaniu się chińskiej poezji awangardowej odegrała zachodnia myśl filozoficzna i teoretycznoliteracka. |
|---|