„Idzie żołnierz borem lasem, podskakując sobie czasem […]”
Artykuł jest porównawczą interpretacją dwu znakomitych wierszy o wojennym inwalidztwie: ballady Leśmiana Żołnierz oraz wiersza Różewicza Zaraz skoczę szefie. W obydwu przypadkach motywem podstawowym jest skakanie zamiast chodzenia, obaj bohaterowie mają bowiem zniszczone nogi i normalnie chodzić nie...
Shranjeno v:
| izdano v: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Glavni avtor: | |
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Jezik: | Polonais |
| Izdano: |
Teksty Drugie
2021
|
| Teme: | |
| Online dostop: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Izvleček: | Artykuł jest porównawczą interpretacją dwu znakomitych wierszy o wojennym inwalidztwie: ballady Leśmiana Żołnierz oraz wiersza Różewicza Zaraz skoczę szefie. W obydwu przypadkach motywem podstawowym jest skakanie zamiast chodzenia, obaj bohaterowie mają bowiem zniszczone nogi i normalnie chodzić nie są w stanie. Wątki historyczne w balladzie Leśmiana wyrażają się w połączeniu z fantastyką, w utworze Różewicza zaś – w swojego rodzaju scenie partyzanckiej. Mówienie o niepełnosprawnościach znacznie się zmieniło w ostatnich latach; jakie możliwości mieli w tym zakresie poeci w pierwszej połowie XX wieku? |
|---|