Popularyzacja, innowacje i rozproszone laboratoria w humanistyce
Artykuł podważa przekonanie leżące u podstaw obecnej polityki naukowej, że wytwarzanie profesjonalnej wiedzy w naukach humanistycznych (oraz przypuszczalnie, częściowo także w społecznych) i jej upowszechnianie (popularyzacja) są całkowicie odrębnymi procesami. Analizując przypadek dyskusji po seans...
Salvato in:
| Pubblicato in: | URI:https://journals.openedition.org/td, |
|---|---|
| Autore principale: | |
| Natura: | Article ou chapitre numérique |
| Lingua: | Polonais |
| Pubblicazione: |
Teksty Drugie
2021
|
| Soggetti: | |
| Accesso online: | Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Riassunto: | Artykuł podważa przekonanie leżące u podstaw obecnej polityki naukowej, że wytwarzanie profesjonalnej wiedzy w naukach humanistycznych (oraz przypuszczalnie, częściowo także w społecznych) i jej upowszechnianie (popularyzacja) są całkowicie odrębnymi procesami. Analizując przypadek dyskusji po seansie filmu Nigdy cię tu nie było w jednej z instytucji kultury, podczas której zbiorowo wypracowano pakiet jego interpretacji, pokazuję, że prosty podział na wytwarzanie wiedzy naukowej i jej popularyzację fałszuje zachodzące realnie zjawiska społeczne. Sięgając do studiów nad nauką i techniką, zwłaszcza zaś do teorii aktora-sieci, analizuję cały proces jako działanie laboratorium. By jednak uchwycić specyfikę humanistyki w tym zakresie, proponuję mówić o laboratorium rozproszonym. |
|---|