La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio

En este artículo se plantea una lectura de la obra Hacia (2019) como dispositivo coreográfico crítico frente al problema del desencantamiento del mundo derivado de la separación entre naturaleza y cultura heredada de la Modernidad/colonialidad. Se presentan nociones del perspectivismo amerindio como...

Deskribapen osoa

Gorde:
Xehetasun bibliografikoak
Argitaratua izan da:URI:https://journals.openedition.org/rbep,
Egile nagusia: Delgado-Ureña Díez, Diana
Formatua: Article ou chapitre numérique
Hizkuntza:Espagnol
Argitaratua: Revista Brasileira de Estudos da Presença 2023
Gaiak:
Sarrera elektronikoa:Accès Université d'Orléans et IFPM
id openedition-oai:revues.org:rbep_950
record_format openedition
spelling openedition-oai:revues.org:rbep_950 es https://journals.openedition.org/rbep/950 2023-05-02T02:00:00Z info:eu-repo/semantics/openAccess article info:eu-repo/semantics/article urn:handle:20.500.13089/jhc5 https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/ La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio Revista Brasileira de Estudos da Presença Universidade Federal do Rio Grande do Sul (UFRGS) info:eu-repo/semantics/reference/issn/2237-2660 URI:https://journals.openedition.org/rbep Delgado-Ureña Díez, Diana chorégraphie perspectivisme amérindien processus de subjectivation modes de relation corporéité choreography Amerindian perspectivism subjectivation processes relationship modes corporeality coreografía perspectivismo amerindio procesos de subjetivación modos de relación corporalidad En este artículo se plantea una lectura de la obra Hacia (2019) como dispositivo coreográfico crítico frente al problema del desencantamiento del mundo derivado de la separación entre naturaleza y cultura heredada de la Modernidad/colonialidad. Se presentan nociones del perspectivismo amerindio como la de agencia relacional de todos los entes del mundo; y la del conocimiento como proceso de subjetivación que implica indefectiblemente la dimensión corporal, sensorial e imaginativa. El análisis contribuye al acercamiento entre la antropología y la creación escénica contemporánea en Brasil. This text analyzes Hacia (2019) as a critical choreographic device facing the problem of disenchantment of the world derived from the separation between nature and culture inherited from Modernity/coloniality. Hacia puts into practice two notions of Amerindian perspectivism: one that recognizes the relational agency of all entities in the world; and another which raises knowledge as a process of subjectivation that implies bodily, sensory and imaginative dimensions. This analysis proposes a dialogue between the areas of anthropology and contemporary performing arts creation in Brazil. Cet article étude Hacia comme dispositif chorégraphique face au problème du désenchantement du monde issu de la séparation entre nature et culture héritée de la modernité/colonialité. Deux notions du perspectivisme amérindien sont observeés: celle qui reconnaît l’agence relationnelle de toutes les entités du monde; et ce qui élève la connaissance comme processus de subjectivation qui implique inévitablement la dimension corporelle, sensorielle et imaginative. Le texte contribue au rapprochement entre les domaines de l’anthropologie et de la création scénique contemporaine au Brésil.
collection OpenEdition Journal
language Espagnol
format Article ou chapitre numérique
building 0/Bibliothèque numérique/
1/Bibliothèque numérique/OpenEdition Journals/
topic chorégraphie
perspectivisme amérindien
processus de subjectivation
modes de relation
corporéité
choreography
Amerindian perspectivism
subjectivation processes
relationship modes
corporeality
coreografía
perspectivismo amerindio
procesos de subjetivación
modos de relación
corporalidad
spellingShingle chorégraphie
perspectivisme amérindien
processus de subjectivation
modes de relation
corporéité
choreography
Amerindian perspectivism
subjectivation processes
relationship modes
corporeality
coreografía
perspectivismo amerindio
procesos de subjetivación
modos de relación
corporalidad
Delgado-Ureña Díez, Diana
La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio
description En este artículo se plantea una lectura de la obra Hacia (2019) como dispositivo coreográfico crítico frente al problema del desencantamiento del mundo derivado de la separación entre naturaleza y cultura heredada de la Modernidad/colonialidad. Se presentan nociones del perspectivismo amerindio como la de agencia relacional de todos los entes del mundo; y la del conocimiento como proceso de subjetivación que implica indefectiblemente la dimensión corporal, sensorial e imaginativa. El análisis contribuye al acercamiento entre la antropología y la creación escénica contemporánea en Brasil.
author Delgado-Ureña Díez, Diana
author_facet Delgado-Ureña Díez, Diana
author_sort Delgado-Ureña Díez, Diana
title La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio
title_short La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio
title_full La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio
title_fullStr La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio
title_full_unstemmed La Pieza Coreográfica Hacia, de Paloma Bianchi, como Práctica del Perspectivismo Amerindio
title_sort la pieza coreográfica hacia, de paloma bianchi, como práctica del perspectivismo amerindio
publisher Revista Brasileira de Estudos da Presença
publishDate 2023
container_title URI:https://journals.openedition.org/rbep
url https://ezproxy.univ-orleans.fr/login?url=https://journals.openedition.org/rbep/950
_version_ 1877292818265800704