O warstwie treściowej spektakli baletowych – wokół problemu recepcji i transformacji kulturowych tematów libretta

Łączność tańca ze słowem pisanym – literaturą w klasycznych przedstawieniach baletowych wydaje się dość ścisła. Punktem wyjścia do stworzenia takich widowisk może być pomysł literacki – bowiem podstawę dramatyczną baletu stanowi treść ujęta w formę spisanego libretta. W rozwoju sztuki baletowej domi...

Description complète

Enregistré dans:
Détails bibliographiques
Dans:URI:https://journals.openedition.org/napis,
Auteur principal: Reglińska-Jemioł, Anna
Format: Article ou chapitre numérique
Langue:Polonais
Publié: Napis 2022
Sujets:
Accès en ligne:Accès Université d'Orléans et IFPM
Description
Résumé:Łączność tańca ze słowem pisanym – literaturą w klasycznych przedstawieniach baletowych wydaje się dość ścisła. Punktem wyjścia do stworzenia takich widowisk może być pomysł literacki – bowiem podstawę dramatyczną baletu stanowi treść ujęta w formę spisanego libretta. W rozwoju sztuki baletowej dominująca stała się tendencja do skracania i upraszczania akcji, tak by do końca utrzymywała uwagę widza w napięciu, budząc ciągłe zainteresowanie przesłaniem tańca. A samo libretto z czasem okazywało się swoistą inspiracją do swobodnych interpretacji choreograficznych. Złożoność i ewolucja baletowych tematów uwydatnia się wyraźniej w kontekście przemian kulturowych, postaw społecznych i estetyki danej epoki. W krytyce teatralnej zauważalne jest niedookreślenie pozycji libretta baletowego, którego oceny oparte są na niejasnych kryteriach. Stąd w perspektywie badawczej interesujący wydaje się przegląd swobodnych przeróbek, dalekich reminiscencji tych tematów (prowokujący do pytania o ewentualne „fortunne omyłki” w kontekście interpretacji i ich skutków).