Έρως Θεσσαλονικεύς: η ποιητική των αποστάσεων στον Γιώργο Ιωάννου και τον Θωμά Κοροβίνη
Όπως σε όλους τους συγγραφείς όπου η πόλη δεν είναι απλώς σκηνικό της δράσης, αλλά αποτελεί η ίδια μοχλό της αφηγηματικής εκτύλιξης, έτσι και στον Γιώργο Ιωάννου και τον αυτοαποκαλούμενο «αδερφό» του Θωμά Κοροβίνη, η πόλη αποκαλύπτει, διευκολύνει, την ανάπτυξη της δυναμικής του αφηγητή, και συγχρόνω...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Τόπος έκδοσης: | URI:https://journals.openedition.org/ceb, |
|---|---|
| Κύριος συγγραφέας: | |
| Μορφή: | Article ou chapitre numérique |
| Γλώσσα: | Grec |
| Έκδοση: |
Cahiers balkaniques
2025
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | Accès Université d'Orléans et IFPM Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Περίληψη: | Όπως σε όλους τους συγγραφείς όπου η πόλη δεν είναι απλώς σκηνικό της δράσης, αλλά αποτελεί η ίδια μοχλό της αφηγηματικής εκτύλιξης, έτσι και στον Γιώργο Ιωάννου και τον αυτοαποκαλούμενο «αδερφό» του Θωμά Κοροβίνη, η πόλη αποκαλύπτει, διευκολύνει, την ανάπτυξη της δυναμικής του αφηγητή, και συγχρόνως αποκαλύπτεται η ίδια. Η Θεσσαλονίκη «γράφεται» μέσα από το έργο τους και την ιδία στιγμή εγγράφει εκείνους στη σειρά των εξεχόντων κρίκων της λογοτεχνικής της ιστορίας. Πρόκειται για μία κίνηση που ενώ έχει κατεξοχήν εστιακό της κέντρο τον αστικό χώρο, ουσιαστικά συνίσταται, όπως θα επιχειρήσουμε να δείξουμε, σε μια, κοινή και στους δύο, ιδιόχειρη ποιητική των αποστάσεων. Οι αποστάσεις αυτές είναι τεσσάρων τύπων, οι αποστάσεις ανάμεσα στην πραγματική και τη λογοτεχνική πόλη, οι αποστάσεις γλωσσικές και οι αποστάσεις χρονικές. Απόφοιτοι του Ιστορικού-Αρχαιολογικού, τόσο ο Ιωάννου όσο και ο Κοροβίνης – ο οποίος μοιάζει, μέσα από το έργο του, να στέλνει ανταποκρίσεις από τη συνέχεια της πόλης στον αγαπημένο του ομότεχνο – ενεργοποιούν αδιάκοπα τις διαφορετικές χρονικές της επιστρώσεις, την προσωπική και τη συλλογική μνήμη, τις αναδομήσεις, τις κοινωνικές μετατοπίσεις, ακόμη και τον εξευγενισμό (gentrification) πάλαι ποτέ αγαπημένων περιοχών αντιστεκόμενοι σθεναρά σε έναν κόσμο που χάνεται ανεπιστρεπτί. Αυτόν ακριβώς που η δική τους λογοτεχνία μνημειώνει. |
|---|