La France, terre d’exil et d’évasion dans Square Tolstoi de Nuno Bragança

O escritor migrante, que possui na sua escrita um terreno fértil para a sua produção literária, exorciza de alguma forma a sua existência. A escrita de Bragança inclui a sua condição de dualidade : por um lado, a função referencial expressa em factos reais que são apresentados e, por outro lado, a f...

Descrición completa

Gardado en:
Detalles Bibliográficos
Publicado en:URI:https://journals.openedition.org/carnets,
Autor Principal: Marques, Isabelle Simões
Formato: Article ou chapitre numérique
Idioma:Portugais
Publicado: Carnets 2018
Sujets:
Acceso en liña:Accès Université d'Orléans et IFPM
Accès Université d'Orléans et IFPM
Descripción
Résumé:O escritor migrante, que possui na sua escrita um terreno fértil para a sua produção literária, exorciza de alguma forma a sua existência. A escrita de Bragança inclui a sua condição de dualidade : por um lado, a função referencial expressa em factos reais que são apresentados e, por outro lado, a função poética expressa em sua obra. Veremos que existem no romance marcas de alteridade na linguagem destinada a revelar o plurilinguismo do autor. Bragança usa termos, citações e referências da língua francesa. O discurso do Outro tem por base o princípio da alteridade radical, da heterogeneidade e da exterioridade irredutível que inclui também a do autor, que destaca a língua e a cultura francesas no seu romance. O nosso objectivo é a análise das funções discursiva, estilística e expressiva da presença francesa em todo o romance e, assim, identificar as suas principais implicações na dinâmica do texto.