Forme qui prend langage – Langage qui prend forme
Vorm die taal aanneemt – Taal die vorm aanneemt Uitgaande van de stelling van Ferdinand de Saussure – volgens dewelke taal het samenspel van linguïstiek en spreken zou omvatten – veronderstelden we, in het meervoudige veld van de psychoanalyse, dat er drie mogelijke modaliteiten zouden zijn voor de...
Guardat en:
| Autor principal: | |
|---|---|
| Format: | Article ou chapitre numérique |
| Idioma: | Français |
| Publicat: |
2025
|
| Matèries: | |
| Accés en línia: | Accès Université d'Orléans et IFPM Accès Université d'Orléans et IFPM |
| Sumari: | Vorm die taal aanneemt – Taal die vorm aanneemt Uitgaande van de stelling van Ferdinand de Saussure – volgens dewelke taal het samenspel van linguïstiek en spreken zou omvatten – veronderstelden we, in het meervoudige veld van de psychoanalyse, dat er drie mogelijke modaliteiten zouden zijn voor de problematisering van het begrip taal: semantiek, bij Freud – semiologie, bij Lacan – semiotiek, bij Guattari en Deleuze. Vervolgens, op basis van een eerste filosofisch voorstel van de laatste, hebben we het concept van de ander gebruikt als uitdrukking van een mogelijke wereld. Ten slotte – en nog steeds voortbouwend op de conceptuele bronnen die ons door deze twee auteurs, lezers van Spinoza, worden aangeboden – hebben we de noties materie en vorm geproblematiseerd voor zover ze hun consistentie alleen behouden vanuit een disjunctieve synthese die eraan voorafgaat en ze presenteert. De klinische ervaring in instellingen met kinderen en adolescenten die lijden aan typisch autisme maakt het dan mogelijk om drie ‘wordenden’ te articuleren: een linguïstiek-in wording, vanuit de materie-vorm deal – een spreken-in wording, in het spel van de overdracht – een taal-in wording, als therapeutisch middel. De wederzijdse vooronderstelling van deze drie ‘wordenden’ – materie-vorm en linguïstiek, overdracht en spreken, therapeutisch apparaat en taal – maakt het dus mogelijk om in de kliniek met typisch autisme consistentie te geven aan het conceptuele voorstel van de ander als uitdrukking van een mogelijke wereld. |
|---|